Bugün, çok cana yakın sigorta acentesi olan bir kızı, benimle ilgileniyormuş gibi yanlış anlayarak bir hata yaptım.
Birkaç hafta önce, bir kahve dükkanında kendi halimde oturuyordum, sonra bu kız bana yaklaştı. Gayet samimiydi, masama oturabilir mi diye sordu (mekan kalabalıktı) ve uzun süre sohbet ettik. Esprilerime gülüyor, saatimi övüyor ve hatta ‘Çok sakin bir enerjin var, bu gerçekten hoş.’ gibi şeyler söylüyordu.
Beynimin iç sesi: *İşte bu. Netflix aşkları böyle başlar.*
Numaralarımızı değiştik, ya da daha doğrusu o benim numaramı aldı ve ‘yakında tekrar buluşmak isterim’ dedi. Ertesi gün bana mesaj attı: ‘Merhaba! Dün sohbet harikaydı. Bu hafta bir ara buluşalım.’
Ne giyeceğimi planlamaya başlamıştım bile.
Bir “buluşma” ayarladık, sakin bir mekanda. Biraz fazla süslenerek gittim. O zaten bilgisayarı, dosyası ve şimdi anladığım kadarıyla flörtöz değil, satış amaçlı bir gülümsemesiyle oradaydı.
Sohbete şu şekilde başladı:
“Uzun vadeli yatırım planlarını hiçbir zaman düşündünüz mü? Aynı zamanda sevdiklerinizi de korur…”
İçimden birazcık öldüm.
Orada 40 dakika oturdum ve o, sanki 50 yaşındaki ipotek endişesi olan bir aile babasıymışım gibi bana hayat sigortası sundu. İltifatlar? Samimiyet kurma. Numara değişimi? Müşteri adayını yakalama. “Sakin enerji”? Muhtemelen “Bu adam, sunumun ortasında gitmeyecek kadar nazik görünüyor” kodu.
Daha kötüsü, hala onu etkilemeye çalışıyormuş gibi başımı sallaya sallaya her şeyi onayladım.
TL;DR: Bir kafede bir kızın benimle flört ettiğini sandım. Meğer o sadece çok çekici bir sigorta acentesiymiş. Buluşma sandığım yere gittim ve bunun yerine hayat sigortası teklifi aldım.
Traditional_Clock303 tarafından yazılmış orijinal gönderi: Link
Original Post by : Link